Cuma günü öğle vaktini bildiren ezân, Hz. Peygamber ^(s.a.s.) döneminde cami içinde hatip minbere çıktıktan sonra okunan iç ezândı. Bu sebeple cuma günü hutbeden önce okunan iç ezânın, hatibin huzurunda olması hutbenin sünnetlerindendir.

Hz. Osman ^(r.a.) döneminde şehrin genişlemesi ve iç ezânın her tarafta duyulmaması üzerine, namaz vaktinin girdiğinin bildirilmesi maksadı ile dışarıda ezân okutulmaya başlandı. Hz. Peygamber’in ^(s.a.s.) uygulaması olan iç ezânın da okunmasına devam edildi. ^{(Kâsânî, Bedâ’i, 1/152)}