Musafaha; bir tür dostluk ve barış ifadesi olarak tokalaşma şeklinde yapılan bir muaşeret şeklidir. Hz. Peygamber ^(s.a.s.), bu uygulamaya büyük önem vermiş ^{(Buhârî, İsti’zân, 27; Ebû Dâvûd, Edeb, 153 [5211])} ve “Birbiriyle karşılaşan iki Müslüman el sıkıştığında, daha oradan ayrılmadan günahları affedilir.” ^{(Ebû Dâvûd, Edeb, 153 [5212])} buyurmak suretiyle musafaha etmeye teşvik etmiştir.

Müslümanlar arasında dostluk, hoşgörü ve kaynaşmaya vesile olması hasebiyle namaz sonrasında musafaha yapmakta dînen bir sakınca yoktur. ^{(İbn Âbidîn, Reddü’l-muhtâr, 6/381)} Ancak namazdan sonra cami içinde veya dışında musâfaha yapmayı, cemaatle namazın ayrılmaz bir parçası gibi algılayarak topluca yapılan bir merasim hâline getirmek uygun değildir.