İbadetler tevkîfîdir. Yani hem farz oluş gerekçelerinin hem de uygulamalarının her yönüyle akılla bilinmesi mümkün değildir. İbadetlerle ilgili hususlar Kur’ân’da genel olarak emredilmiş, Hz. Peygamber’in ^(s.a.s.) uygulamasıyla belirgin hâle gelmiştir.

Kur’ân’da, namazların belli vakitlerde farz kılındığı ^{(en-Nisâ, 4/103)} ve kıyam, kıraat, rükû ve secde gibi birtakım rükünlerinin olduğu bildirilmiş; söz konusu ibadetin ayrıntıları ve namaz içerisinde yapılması gereken diğer davranışlar ile ilgili hususlar Hz. Peygamber’in ^(s.a.s.) sünneti ile sabit olmuştur.^{(Buhârî, Ezân, 95 [755-758]; Müslim, Salât, 45 [397]; Mesâcid, 176 [613])} Bütün bunların bir ifadesi olarak da Hz. Peygamber  ^(s.a.s.), “Beni namazı nasıl kılarken gördüyseniz siz de öyle kılınız.” ^{(Buhârî, Ezân, 18 [631])} buyurmuştur. Buna göre namazla ilgili genel hüküm, rükün ve şartlar Kur’ân’la, bunlara ilişkin ayrıntılar ise Resûl-iEkrem’in ^(s.a.s.)  sünnetiyle belirlenmiştir.